มือข้างหนึ่ง

posted on 05 Jan 2010 20:30 by sugarylife

 
สำหรับฉันแล้ว คุณเป็นเหมือนมือข้างหนึ่ง
ไม่แน่ใจว่าข้างซ้าย.. หรือข้างขวา...
เอาเป็นว่าหนึ่งในสองข้างนั้นนั่นแหละ
 
 
เพราะคุณรู้จักฉัน... มากพอๆ กับที่ฉันรู้จักคุณ
บางทีคุณอาจจะรู้จักฉันมากกว่าที่ฉันรู้จักคุณด้วยซ้ำไป
 
เพราะคุณอยู่ตรงนั้นมาตลอด
ช่วยฉันให้ผ่านวันแต่ละวันไปได้อย่างเงียบๆ
อาจจะดูเป็นเรื่องธรรมดาไม่น่าหยิบยกขึ้นมาพูด
มันธรรมดาเกินไป มันเกิดขึ้นทุกวัน มันอยู่ ณ​ ตรงนั้น มาตลอด
 
 
จนบางทีก็ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่
 
 
ฉันใช้มือข้างซ้ายข้างขวาตอนไหน?
อันไหนนะ ที่เรียกว่านิ้วนางขวา หรือนิ้วชี้ซ้าย
 
ฉันลืมสัมผัสของมัน
เพราะฉันเอาแต่ใช้มือนั้นในการสัมผัสสิ่งอื่นที่ตามองเห็น
สิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นทุกวัน
 
 
 
 
 
แต่ ณ จังหวะหนึ่งของชีวิต ... อารมณ์คล้ายแผ่นเสียงตกร่อง
ฉันนั่งนิ่งสนิทในเสี้ยววินาที มองเห็นหลังมือของตัวเอง
 
แล้วก็เหมือนกับโดนความรู้สึกกลืนกิน
 
 
 
ฉันรับรู้ถึงความมีอยู่ของมือ
ฉันมองเห็นรายละเอียดยิบย่อย ทั้งด้านหน้า ด้านข้าง ด้านหลัง สารพัดด้าน สามร้อยแปดสิบเอ็ดองศา(?)
 
 
 
 
 
 
นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่รู้สึกว่ามีมืออยู่?
ทั้งๆ ที่มันอยู่กับฉันมาตลอด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันเอามือสองข้างสอดประสาน จับกันไว้
รับรู้ถึงการมีอยู่ และรู้สึก "ขอบคุณ" มือทั้งสองข้าง อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
 
ถ้ามือยิ้มได้ มันก็คงจะยิ้ม
แต่ที่ฉันรู้สึกได้
 
 
 
คือความอบอุ่นในมือทั้งสองข้างของตัวฉันเอง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันบอกแล้วไง
 
 
 
 
สำหรับฉันแล้ว
 
 
คุณเป็นเหมือนมือข้างหนึ่ง 

Comment

Comment:

Tweet

เค้ารักมือของเค้า

ยิ่งโตยิ่งรู้สึกถึงความสำคัญของมัน
คงเพราะสายอาชีพด้วยมั้ง มันต้องใช้


แต่ก่อนเขาก็ไม่รู้สึกถึงการมีของมันเท่าไหร่
จนวันหนึ่ง ที่เค้านั่งทำแลบอยู่ ทำแอลกอฮอล์หกใส่ ตามด้วยไฟที่ลุกทั้งมือ
มือพองอย่างน่ากลัว เจ็บปวดมาก

ณ วินาทีนั้นแหละ.. ที่เค้ามองแต่มัน ดูแลมัน
ร้องไห้เลย จะสูญเสียมันไปไม่ได้นะ..


นั่นล่ะ ธรรมดาชีวิต .. คนเราจะเห็นค่าก็ต่อเมื่อเรา(เกือบ)สูญเสีย


ปล.เอนทรีนี้ อ่านแล้วรู้สึกว่า.. จริงใจ จังเลย

#8 By jdimassy (202.28.179.13) on 2010-01-13 15:51

เค้ารักมือของเค้า

ยิ่งโตยิ่งรู้สึกถึงความสำคัญของมัน
คงเพราะสายอาชีพด้วยมั้ง มันต้องใช้


แต่ก่อนเขาก็ไม่รู้สึกถึงการมีของมันเท่าไหร่
จนวันหนึ่ง ที่เค้านั่งทำแลบอยู่ ทำแอลกอฮอล์หกใส่ ตามด้วยไฟที่ลุกทั้งมือ
มือพองอย่างน่ากลัว เจ็บปวดมาก

ณ วินาทีนั้นแหละ.. ที่เค้ามองแต่มัน ดูแลมัน
ร้องไห้เลย จะสูญเสียมันไปไม่ได้นะ..


นั่นล่ะ ธรรมดาชีวิต .. คนเราจะเห็นค่าก็ต่อเมื่อเรา(เกือบ)สูญเสีย


ปล.เอนทรีนี้ อ่านแล้วรู้สึกว่า.. จริงใจ จังเลย

#7 By jdimassy on 2010-01-10 22:51

น่ารักจัง อยากรู้สึกแบบนี้บ้างอ่ะ
อ่านแล้วรู้สึกดีพร้อมกับเหงาไปพร้อมๆ กัน 55
sad smile

#6 By present (113.53.177.226) on 2010-01-08 00:09

จนบางที่เหมือนไม่รู้สึกว่ามีอยู่

,,

ชอบๆ

#5 By TANIZE on 2010-01-06 20:45

เพราะคุณรู้จักฉัน... มากพอๆ กับที่ฉันรู้จักคุณ
บางทีคุณอาจจะรู้จักฉันมากกว่าที่ฉันรู้จักคุณด้วยซ้ำไป

* เมื่อเช้าอ่านฟิค เจอประโยคคล้ายๆ แบบนี้.
๕๕๕๕๕๕๕๕

#4 By ★ I.IM on 2010-01-06 15:36

เห้ยยยชอบจัง
แล้วแอบอมยิ้ม
^^

#3 By BEIRUT on 2010-01-06 08:57

อบอุ่นว่ะ!
อ่านแล้วรู้สึกดีจัง

คิดถึงพี่ขิมโฮกๆ
ไว้ว่างตรงกันหาเวลาเจอกันบ๊าง sad smile

#2 By HikarI on 2010-01-05 22:01

สวัสดีปีใหม่ค่ะbig smile

#1 By Meowzilla Zilla on 2010-01-05 20:59